Bir mevsimlik şiir

                                                            

Bir mevsimlik şiirsin

Adına türkü yakılıp,

Defalarca okunmuş.

Bir rüzgarlık ömrün

Yaprak dökünce

Unutulmuş…

 

Bir kaymalık yıldızsın

Yüzünü suya sermiş

Ay doğarken geceye

Mehtaba yenilmiş

Bir mevsimliksin

Şiirim..

İlhamın bitmiş…

 

Var ile yok arası,

Bir fidan,  bir gonca

Bir mevsimlik şiirsin

Sen,

Yakasına gül konmuş.

Hazana gün doğunca

Kurumuş…

                 

 

ferkul

  

 20şubat2008

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s