yorgunum

Yorgunum,

Gide gide  bitmedi yollarım.Sırtımda  heybesi  geçmişin,  yakamda  izi günahların… Ne  dağlar   görmedim  , ne ovalar   engebesiz…Sanki sonsuza uzanan  bir mavi karanlıktayım.

Bir aydınlık, bir karanlık, bir mavi…Renkler bile dönüp duran dünyaya döndü günlerimde…Varlıkla yokluk arası, mutsuzlukla umudu arayış  masalı benim yolum….

Yorgunum,

Uzaktan   seyrettim denizlerin dalgayla kavuşmasını.Gruba karşı mavinin kızıla dönüşünü…

Yağmurun  toprağa  basışını izledim, yürürken  hiç ıslanmadan…Kışın baharı kucaklamasını

sevince dönüşen hüzünleri gördüm…Gülümseyen   gözyaşlarını içtim sabahların…Yürüdüm hiç usanmadan, yarınlara kanmadan, geçmişe ağlamadan….Yürüsem,  yürüsem

dedim hiç durmadan…

Yürümekle aşınmaz ki yollarım…

Yorgunum,

Gitmekten  değil yorgunluğum, ne mevsimden, ne havadan, ne gökten…En masum görünen insanların yalancılığından yoruldum.Yoruldum benciliği yaşamdan sayanlardan.Işığa  karanlık bakanlardan…Kendimi onlarda  bulmaktan  yoruldum, savaşa yenik başlamaktan.Belki  de savaşın içinde kaybolmaktan korkuyorum ,

yürürken kaybolmaktan…

Yorgunum,

Bir bıçak sırtında yaşamaktan…Göğsümde  tıkanmış bir öksürük gibi, güneşe özlemle bakarken ,üşümekten…İyimser  bir gökyüzünde günler ve gecelerce sarhoş olamamaktan…

Yarınlara  umutsuz, sorumluluğu yüzünde taşıyan , analı babalı kimsesiz  çocuklarda eridim yürürken…İnadına  yaşayan analarla büyüdüm, sessizliğe mahkum  haykıran

babalarda yitirdim çocukluğumu…

Yorgunum,

Belirsiz  bir hüzne sarılmaktan…Hep alan, vermeyi kayıp sanan  hüzünlerdi  parmak uçlarımla nefes nefese koştuğum. Hiç varamadığım menzillerdi yakalayamadığım…Bulduğum mahzun kır çiçekleriyle oyaladım kendimi bir zaman…Çiçeklerin  ömrü kelebekler  kadar kısadır yollarda…Kopardığın an, bir bakarsın, soluvermiş…Kandırmış seni,eski canlılığıyla kalacağım diye.Cansız,solgun çiçeğe benzer,

fersiz gözlerden, yoruldum…

Yorgunum,

Beyaz, temiz bir çarşafta uyumak istiyorum…Umudu yaşatan cümlelerle örtünmek  istiyorum.Gözlerinde çığlık çığlığa mutluluk fışkırtsın istiyorum sevdiklerim.Çağlayanlar gibi… Dalıp gideyim seslerinde,yüzlerinde bulayım nefesimi.Neredeyse, hangi geçtiğim yolda kalmışsa,  geri dönmeye razıyım, yeniden yürümek pahasına…Yorgunluğumu unutmak pahasına…Mutluluğu  onlar  bulsun da…

Yorgunum,

Gitsem, gitsem, bitmeyecek masalım…Gökten hiç düşmeyecek elmalarım…

Yorgunum…..

Ben  tükensem, bitmeyecek yollarım…

ferkul

15.04.2007