Düşlerini getirdim, görmüyor musun?..

Yitik düşler ülkesinin yitirilmiş prensesi… Düşlerden saraylar kurmuştun kendine, renkli perdeleri, saydam duvarları vardı… Baktığında içini yakan, sevgiyle akan gözlerin vardı, çiçek çiçek, öbek öbek beslenirdi kuşların… Kanat çırpmaya hazırlanırdı, yeni yetme cocuklar gibi, ilk adımlarını sayardın, yıllardır salkım söğütlerle süslenmiş bahçelerinde… Eskidendi, çok eskiden kaldı yitikliğin… Şimdi kim seni senden sayar ki?… Senden bildiğin [...]

Okumaya devam et »